Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

60 μεγάλες επιτυχίες





















Ο πρώτος δίσκος

01. Η Σερενάτα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Κάπως σαν αστείο είπαμε αντίο | πήρα το πικάπ σου και μου πήρες το ψυγείο | πήρες τα σεντόνια πήρα τη μπιγκόνια | κι απ' το χωρισμό μας έχουν κλείσει τρία χρόνια | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | Έκανε παιδάκια δυο τιγρέ γατάκια | τα 'χει παρατήσει στης κουζίνας τα πλακάκια | Μοιάζουν τα καημένα παραζαλισμένα | κι έβγαλα το ένα Παναγιώτη σαν εσένα | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | άραγε πού να 'σαι άραγε θυμάσαι | που 'λεγες στη γάτα "Σερενάτα μη φοβάσαι | σ' όλη τη ζωή μου θα 'σαι το γατί μου | δε θα ξαναδώσω σ' άλλη γάτα την ψυχή μου" | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | Μες στη σιφονιέρα έγινε μητέρα | άφησε τα δυο της τα γατάκια εδώ πέρα | κι έφυγε από μένα για να 'ρθει σε σένα | πες μου τι να κάνω τα 'χω πια κι εγώ χαμένα | Μαύρα τα μαντάτα για τη Σερενάτα | που παλιά την τάιζες μπαρμπούνια μαρινάτα | τώρα δε σε νοιάζει πού ξεχειμωνιάζει | ούτε άμα στην πάτησε κανένας καμικάζι | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | Μάτια μου αντίο τέλειωσε τ' αστείο | πήγα το πρωί και ξαν' αγόρασα ψυγείο | πάρε άλλα πιάτα βρες μιαν άλλη γάτα | όμως να θυμάσαι πού και πού την Σερενάτα | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε χάσαμε τη γάτα

02. Μια φορά θυμάμαι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιώργος Παπαστεφάνου
Νύχτα βροχερή άδειο το χέρι | ψάχνει να σε βρει μα δεν το ξέρει | πού θα σε βρει | Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή | μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή | Πέτρωσ' η φωνή και πώς να κλάψει | που ΄φυγες εσύ έχουν ανάψει | χίλιοι καημοί | Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή | μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή | Θα ΄ρθει το πρωί και θα περάσει | θα με λυπηθεί θα με ξεχάσει | όπως κι εσύ | Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή | μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

03. Το πέτρινο χαμόγελο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νίκος Χουλιαράς | Στίχοι: Νίκος Χουλιαράς
Δεν είχε το νησί κατάρτια | Δεν είχε το νησί φωτιά | Δεν είχε το νησί τραγούδια | γιατί μισέψαν τα παιδιά | Δεν είχε το νησί φεγγάρια | μαρμάρωσε κι η κοπελιά | στο πέτρινο χαμόγελό της | γίναν τα όνειρα καράβια | Το πέτρινο χαμόγελό της | το χτίσανε στη μοναξιά | τ' αγριοπούλια του πελάγου | και χάθηκαν, και χάθηκαν | Τώρα ένα χέρι στο λιμάνι | βάφει τη θάλασσα σταχτιά | δεν είναι πια βαθύς ο ύπνος | δεν έχει ελπίδες η νυχτιά | Τώρα είναι μόνη στο λιμάνι | κι είναι το όνειρο μακριά | το πέτρινο χαμόγελό της | το χτίσανε στη μοναξιά | τ' αγριοπούλια του πελάγου | και χάθηκαν, και χάθηκαν

04. Δέκα στρατιώτες κι ένας λοχαγός Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κώστας Γεωργουσόπουλος
Δέκα στρατιώτες κι ένας λοχαγός | βγήκανε παγάνα πρίμος ο καιρός | άρβυλα παλάσκες χλαίνη γυλιός | και στην άλλη άκρη ο κακός εχθρός | Έν δύο τρία σβήστε το φακό | έχω μεσ' στη φούχτα τον αυγερινό | λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα | λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα | Δέκα στρατιώτες μ' ένα λοχαγό | βγήκανε κυνήγι πιάσανε λαγό | στρώσανε τραπέζι ρίξαν τουφεκιές | κρέμασαν τη χλαίνη στις αλυγαριές | Έν δύο τρία πιάσε το χορό | δεκαπέντε χρόνια έχω να χαρώ | λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα | λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα | Δέκα στρατιώτες κι ένας λοχαγός | βγήκανε παγάνα πέρασε καιρός | μείνανε εκεί πάνω στα ψηλά βουνά | πίνανε νεράκι ζούσανε καλά. | Εν δυο τρία φύσα σαλπιγκτή | πες τους να γυρίσουν απ' την εξοχή | λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα | λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα, λα

05. Ο τρελός του χωριού Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Όταν ο ήλιος έβγαινε το πρωί τραγουδούσε | Σαν μικρό πουλί που το προσκυνά τραγουδούσε | Κι η μέρα ξανάρχιζε να κυλά τραγουδούσε | Για τη λύπη τη χαρά τραγουδούσε | Ήτανε ο τρελός του χωριού, | Ο τρελός που όλοι τον κερνούσαν | Καρπαζιές και ούζο | Του χωριού ο τρελός | Μια λυπητερά με κλειστή φωνή τραγουδούσε | Μια για συντροφιά στις μεγάλες νύχτες τραγουδούσε | Κάτω απ’ τις ελιές το δικό του σπίτι | Για περβόλια κι αφρούς | Θάλασσες και αύρες | Για ανοιχτά πανιά | Που δεν είχε δει ποτέ τραγουδούσε | Κι όταν μια βραδυά του καλοκαιριού ήρθε ο χάρος | Των τρελών ο χάρος να τον πάρει | Άφησε στους μόνους κληρονόμους του | Τα μικρά πουλιά τριζόνια και γρύλους | Τα τραγούδια του όλα | Και το δένδρο του | Τραγουδούσαν | Τα τραγούδια του όλα | Μες στο δένδρο του

06. Ο Λάκης Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Ανέστης Τριανταφύλλου | Στίχοι: Αρλέτα
Σε πόλη ξένη και συννεφιασμένη τυχαία στο μετρό | συνάντησα το φίλο µου, το Λάκη, συμφοιτητή παλιό. | θυμήθηκα έναν άλλο ήλιο µες στην παγωνιά, | σαν ήχο λύρας, σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά. | Είχε μαλλιά ως τους ώμους γένια και μουστάκια κι µάτια γελαστά | ίδιος σαν τότε που αλλάζαμε τον κόσμο σαν όλα τα παιδιά. | Πήρε βραβεία και πολλούς επαίνους, το μέλλον του λαµπρόν | στη ζωή βγήκε, έμαθε το επ' ώμου, το εν δύο και πρηνηδόν. | Υποτροφία έχει τρεις και εξήντα, ταλέντο κι όνειρα | φορούσε το ίδιο σκούρο µπλε σακάκι από το ’67. | Πέντε πατώµατα ως τη σοφίτα κι εκεί στα αψηλά | τα όνειρά του ζωγραφίζει, µα τα πόδια του πατούν στη γη τώρα πια. | Δεν τον αλλάξαμε τον κόσμο φίλε Λάκη ούτε εσύ ούτε εγώ, | µα βάλε εσύ ένα χρώμα, ένα πετραδάκι και ένα τραγούδι εγώ | και κράτα μέσα σου τον ίδιο ήλιο µες στην παγωνιά, | σαν ήχο λύρας, σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά.

07. Το κορίτσι στην Ομόνοια Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Στέφανος Χρυσοστομίδης | Στίχοι: Στέφανος Χρυσοστομίδης
Το κορίτσι που δουλεύει στην Ομόνοια | τρίτος όροφος γραφείο δεκατέσσερα | χτυπάει τα πλήκτρα της γραφομηχανής | οχτώ ώρες την ημέρα πλην της Κυριακής. | Κάθε που κουδουνίζει το τηλέφωνο | το πρωί με κέφι, μ' ακεφιά τ' απόγεμα | με καθαρή φωνή απαντάει στ' ακουστικό | ποιος είστε και τι θέλετε παρακαλώ. | Να την που σταματάει να ξεκουραστεί | να καπνίσει ένα τσιγάρο απ' το πακέτο της | στο κάδρο η θάλασσα αφρίζει αγριεμένη | απέναντι στον τοίχο καρφωμένη. | Το κορίτσι που δουλεύει στην Ομόνοια | τρίτος όροφος γραφείο δεκατέσσερα | παίρνει στα είκοσι τον βασικό μισθό | στα εξήντα το εφάπαξ και τη σύνταξη.

08. Έτσι είναι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νίκος Χουλιαράς | Στίχοι: Νίκος Χουλιαράς
Έτσι είναι | κουράστηκα να σε ψάχνω | σε τούτες τις πόλεις | που δεν τελειώνουν | Έτσι είναι | Πώς θα ’θελα να ήμουν | ένα πεζούλι πέτρινο | κάτω απ’ τα χέρια του ήλιου | Πώς θα ’θελα να ήμουν | ένα τραγούδι άγνωστο | πάνω απ’ τα πέλαγα της γης | Πώς θα ’θελα να ήμουν μια κιθάρα | που παίζει μόνη της | πάνω από τις μεγάλες | χιονισμένες μέρες | Έτσι είναι | λησμόνησα το σχήμα | το σχήμα της σκιάς σου | πάνω στην άσφαλτο | Έτσι είναι | Πώς θα ’θελα να ήμουν | η άκρη από το στάχυ | στο πέρασμα του ανέμου | Πώς θα ’θελα να ήμουν | το πετραδάκι του ήλιου

09. Πως τούτος ο καιρός Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Το 'πε, κάτι πολύ σοφό που τριγυρίζει | στης ντροπιασμένης πολιτείας τα δρομάκια | Στις λαϊκές και τις πολυτελείς καφετερίες | στα λεωφορεία, τα ταξί τα μηχανάκια | Πως τούτος ο καιρός κάτι κακό θα φέρει | γιατί δεν έχει στάλα αγάπη να προσφέρει | Πως τούτος ο καιρός κάτι καλό θα φέρει | γιατί θ’ αλλάξει είτε θέλει, είτε δεν θέλει | Το 'πε, κάτι πολύ σοφό το 'πε για σένα | το 'πε για μένα που δεν αγαπώ κανένα | Φωνή βραχνή από λαρύγγι ραγισμένο | να μουρμουρίζει σ’ ένα κόσμο λυσσασμένο | Πως τούτος ο καιρός κάτι κακό θα φέρει | γιατί δεν έχει στάλα αγάπη να προσφέρει | Πως τούτος ο καιρός κάτι καλό θα φέρει | γιατί θ’ αλλάξει είτε θέλει είτε δεν θέλει | Το 'πε, κάτι πολύ σοφό που τριγυρίζει | ξυπόλητο, γυμνό τα βράδια και σφυρίζει | Πως τούτος ο καιρός κάτι κακό θα φέρει | γιατί δεν έχει στάλα αγάπη να προσφέρει | Πως τούτος ο καιρός κάτι καλό θα φέρει | γιατί θ’ αλλάξει είτε θέλει είτε δεν θέλει

10. Ένα κορίτσι δεκαεφτά χρονώ Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Θεοδώρα Ντάκου
Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών | Τι μπορεί να ξέρει για την ερημιά | Μπορεί να στολίζει τα μαλλιά του | Με πικροδάφνες | Να περπατάει μες στην βροχή | Όμως για την ερημιά δεν είναι έτοιμο | Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών | Τι μπορεί να ξέρει για τον θάνατο | Μπορεί να κλάψει για τα λουλούδια | Που μαραθήκαν | Τα χελιδόνια που έχουν φύγει | Όμως για τον θάνατο δεν είναι έτοιμο | Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών | Μπορεί να μάθει μόνο την αγάπη | Να καθρεφτίζεται στα μάτια της θάλασσας | Να τραγουδάει για τον ήλιο | Μόνο για την αγάπη είναι έτοιμο | Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών | Άνοιξε τα κλεισμένα μου χέρια | Βρήκε μονάχα πίκρα, θάνατο και ερημιά | Πόσο φοβήθηκε και κλαίει | Απ’ την αγάπη άλλο δεν ήξερε

11. Κοιμάσαι κι ονειρεύεσαι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη
Κοιμάσαι κι ονειρεύεσαι | Φτερά και καλοκαίρια | Κοιμάσαι κι ονειρεύεσαι | Κοπάδια μαργαρίτες | Που σαλαγάει ο άνεμος | Που σαλαγάει ο άνεμος | Όλη τη νύχτα ο μικρός | Έκλαιγε ο Απρίλης | Και τον εμάλωνε η ροδιά | Απ’ έξω απ’ την αυλή της | Και συ δεν ξέρεις τίποτα | Και συ δεν ξέρεις τίποτα | Όλη την νύχτα βούιζαν | Τριγύρω απ’ την καρδιά μου | Κι αγγίζαν και καιγόντουσταν | Τα λόγια που δε σου είπα | Και τίποτα δεν άκουσες | Και τίποτα δεν άκουσες | Κοιμάσαι και στον ύπνο σου | Τα φύλλα μεγαλώνουν | Κοιμάσαι και στον ύπνο σου | Χαμογελάς κι ανθίζεις | Και κλαίω απ’ την αγάπη μου | Και κλαίω απ’ την αγάπη μου

12. Άδειο κύμα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Θανάσης Φουργιώτης
Κάποια βράδια νεκρά | Θα σου στέλνω κρυφά | Απ’ το ράδιο αφιερώσεις | Αφιερώσεις | Μια ζωή μοναξιά | Φορτισμένα κουμπιά | Κάποια λύση ξανά | Με τις ίδιες, τις ίδιες | Πιστώσεις | Κάποια βράδια νεκρά | Με βαριά λαϊκά | Θα σε βρω στις προσόψεις | Στις προσόψεις | Μια στιγμή μοναχά | Να σου δώσω φωτιά | Της ζωής μου το τέρμα | Πως φοβάμαι, φοβάμαι | Μη νοιώσεις | Άδειο κύμα κι η φωνή μου γυμνή | Σκορπισμένη, σπασμένη | Στο φινάλε βραχνή | Να εξοφλεί την ηχώ της με δόσεις | Με δόσεις | Άδειο κύμα κι η φωνή μου γυμνή | Σκορπισμένη, σπασμένη | Στο φινάλε βραχνή | Να εξοφλεί την ηχώ της με δόσεις

13. Τα μικρά παιδιά Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά | που κρατούνε στο χέρι τους | σαν το μύλο το χάρτινο | τις ελπίδες μας | Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά | που μπερδεύουν τα λόγια τους | που μιλούν με νοήματα | στα παιχνίδια τους | Μες σε κήπους και χώματα | με λουλούδια ή λάσπη | έναν κόσμο ζουν τα μικρά | τον πιο όμορφο | Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά | που κρατούνε στο χέρι τους | σαν το μύλο το χάρτινο | τις ελπίδες μας | Ένα φύλλο ή μια μέλισσα | ένα τόπι ή μια βέργα | γίνουνται αυτοκίνητα χαρά | κόσμου ζωή | Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά | που κρατούνε στο χέρι τους | σαν το μύλο το χάρτινο | τις ελπίδες μας | Δυο κουτιά σπίρτα γίνηκαν | ο σταθμός και τα τρένα | που μπορούνε να φτάσουνε | ως την άκρη της γης | Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά | που κρατούνε στο χέρι τους | σαν το μύλο το χάρτινο | τις ελπίδες μας

14. Ο μικρός μου φίλος Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη
Ο μικρός μου φίλος | Δεν είχε όνομα | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Στο χρώμα των ονείρων | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Στο χρώμα των ονείρων | Δεν είχε όνομα | Δεν είχε όνομα | Μόνο σαν σφύριζε | Στα δέντρα ο αέρας | Άκουγε κι έτρεχε | Ο μικρός μου φίλος | Δεν είχε βιβλία | Στα πράσινα τα φύλλα πάνου | Στα πράσινα τα φύλλα πάνου | Μόνος, συλλάβιζε | Στα πράσινα τα φύλλα πάνου | Στα πράσινα τα φύλλα πάνου | Μόνος, συλλάβιζε | Δεν είχε βιβλία | Δεν είχε βιβλία | Με πεταλούδες | Λογάριαζε τις μέρες του | Και με τα κύματα | Ο μικρός μου φίλος | Δεν είχε όνομα | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Στο χρώμα των ονείρων | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Είχε δυο λυπημένα μάτια | Στο χρώμα των ονείρων

15. Στο ρυθμό του αγέρα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Στον ρυθμό του αγέρα ήρθε προχτές | Ένα μικρό κορίτσι και με κάλεσε | Να πάμε μαζί στον δρόμο με τ’ αγκάθια | Για μάτια είχε δυο βιολέτες | Για χέρια είχε δυο πουλιά | Ένα μικρό κορίτσι ήρθε προχτές | Στον δρόμο με τ’ αγκάθια | Φορούσε μια τραχηλιά από αχτίνες | Παιδικών αμαξιών προχτές | Ήτανε τόσο όμορφο | Πιο όμορφο κι απ’ τις βιολέτες | Ένα μικρό κορίτσι με κάλεσε προχτές | Να πάμε βόλτα | Στον δρόμο με τ’ αγκάθια | Και περπατούσε στον ρυθμό του αγέρα | Χάραζε κύκλους πάνω στη σκόνη | Με το μικρό γυμνό ποδάρι | Χάραζε κύκλους πάνω στη σκόνη | Και φύτευε αγκάθια στα μαλλιά του | Ένα μικρό κορίτσι προχτές | Όταν με είδε να κλαίω | Μου έφερε δυο λουλούδια | Να ιδώ πόσο πιο άσχημα ήταν | Τα δάκρυά μου απ’ τη δροσιά τους | Ένα μικρό κορίτσι | με φυτεμένα αγκάθια στα μαλλιά του

Ο δεύτερος δίσκος

01. Το λέει και το τραγούδι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Λιλή Ιακωβίδη
O ζωντανός ο χωρισμός, | το λέει και το τραγούδι | παρηγοριά δεν έχει, | από την ώρα που 'φυγες | έχει βουρκώσει ο ουρανός | κι η θλίψη σιγοβρέχει. | Παρηγοριά έχει ο θάνατος, | το λέει και το τραγούδι | και λησμοσύνη ο χάρος, | πέτρα που δε μετακυλά | κι ασήκωτο μολύβι | του χωρισμού το βάρος, το βάρος. | Kοιτάζω την εικόνα σου, | παιδί μου αγαπημένο | παρηγοριά για να βρω | και το γλυκό χαμόγελο | της ζωγραφιάς σου κάνει | τον πόνο μου πιο μαύρο. | Η αγάπη πάντα είναι διπλή, | το λέει και το τραγούδι | μα ο καημός περισσός, | άξαφνα μες στη μοναξιά | πληγώνει και τρομάζει | σαν ψέμα και σαν μίσος, σαν μίσος. | Η αγάπη πάντα είναι διπλή, | το λέει και το τραγούδι | μα ο καημός περισσός, | άξαφνα μες στη μοναξιά | πληγώνει και τρομάζει | σαν ψέμα και σαν μίσος, σαν μίσος. | O ζωντανός ο χωρισμός, | το λέει και το τραγούδι | παρηγοριά δεν έχει, | από την ώρα που 'φυγες | παιδί μου αγαπημένο | ο νους μ' εσένα τρέχει.

02. Είχα ένα αγόρι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη
Είχα ένα αγόρι, ένα άγριο άνεμο | Ένα ποτάμι που έγινε αναφιλητό | Τώρα δυο ηλιοτρόπια | Τα μάτια του που τόσο είχα φιλήσει | Τώρα τα όνειρά του | Γίνανε δυο σταλαγματιές πικρή δροσιά | Την Τρίτη μέρα δεν αναστήθηκε | Είκοσι μέρες κοιμάται κάτω απ’ τη βροχή | Τώρα μια παπαρούνα | Σημάδεψε τη θέση της καρδιάς του | Τώρα είναι η φωνή του | Ένα σπουργίτι που πετάει για τον νοτιά

03. Αρτεσιανό φρέαρ Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Λάκης Παπαδόπουλος
Μες το κανάλι του Σουέζ | εκεί να ρίξεις της καρδιάς σου τους σεβντάδες | Δευτέρες Τρίτες και Παρασκευές | κάθε που πιάνει ντόκο | κάθε που πιάνει ντόκο στους αραμπάδες | φιδίσια σώματα φελάχες στρουμπουλές | φρούτα εξωτικά και α να, να, να, νάδες | πάρε σήμα εμένανε και δες | πως ξέχασα για πάντα | πως ξέχασα για πάντα τις Κυκλάδες | Αρτεσιανό μου φρέαρ | της καρδιάς μου το έαρ | Στης Αλεξάνδρειας τις τροπικές ακτές | στα σπίτια τα μικρά με τις περικοκλάδες | κάτι ήξερε και ο Φαρούκ που λες | που πέθανε διακόσιες δυο | που πέθανε διακόσιες δυο οκάδες | Αρτεσιανό μου φρέαρ | της καρδιάς μου το έαρ

04. Σάββατο απόγιομα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Κλεισμένη κι απόψε η πόρτα σου αγάπη | κλεισμένα τα χείλη που στάζαν δροσιά | Κι εκείνα τα μάτια που τα 'σκιαζαν δάση | χάθηκαν το βράδυ σαν τα πουλιά | Σαββάτο απόγιομα κλέψαν το λιόγερμα | και θάψαν τ' αύριο βαριά στη γη | Σαββάτο απόγιομα κλέψαν την Άνοιξη | κι έκλεισαν τον πρώτο φυλακή | Ντυμένος κι απόψε ο ήλιος στα μαύρα | και γέμισε νύχτα και δάκρυ τη Γη | κι εκείνα τα χέρια που παίζαν στην αύρα | τύλιξαν κουβάρι τη χαραυγή | Σαββάτο απόγιομα κλέψαν το λιόγερμα | και θάψαν τ' αύριο βαριά στη γη | Σαββάτο απόγιομα κλέψαν την Άνοιξη | κι έκλεισαν τον πρώτο φυλακή

05. Ο γάτος Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Ψάχνοντας σε παλιά χαρτιά | σε βρήκα κάπου ανάμεσα | σ' ένα εισιτήριο του ΟΣΕ | κάτι παλιούς λογαριασμούς | κι ένα ντοσιέ με γράμματα | Ίσως έχεις κρατήσει μια φωτογραφία | κάπου μαζί με άλλες, να μη φαίνεται | αλήθεια, ήτανε μια όμορφη εκδρομή | πάντα σε τρόμαζαν τα μακρινά ταξίδια | Για σένα ήταν μια εκδρομή | για μένα ένα ταξίδι | μ' ατέλειωτες αναμονές | σε μικρούς σκοτεινούς σταθμούς | σε ξύλινα παγκάκια | Αν ήτανε να σου χαρίσω ένα τραγούδι | Θα 'τανε για μια νύχτα με βροχή | να πέφτει σε μια τσίγκινη σκεπή | κι ένας ερωτευμένος γάτος να ουρλιάζει

06. Σε είπανε Θεό Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Δημήτρης Δούκαρης
Σε είπανε Θεό | και δε Σε πίστεψα, | γιατί αν ήσουνα | θάχες φόβο, | θάχες τρόμο | θάχες ντροπή | γιατί αν ήσουνα | θα Σε λυπόμουν. | Σε είπαν επανάσταση | και Σ' ακολούθησα, | ήθελα να γκρεμίσεις, | ήθελα να χτίσεις, | ήθελα να τελειώσεις | και ν' αρχίσεις, | ήθελα ν' αλλάξεις | κι Εσύ | κι εγώ | και μ' άφησες στους πέντε δρόμους.

07. Στα κούλουμα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Στα κούλουμα χαρταετός | Το Πάσχα αρνί κερνάει | Τη γης την έσπειρε οχθρός | Αλί στον που πεινάει ω, ω | Σφίξε τη λύπη με το δάκρυ | Την πείνα σου με το ζωνάρι | Φτάσαμε στου γκρεμού την άκρη | Κέρνα ψωμί, πλούσιε φουρνάρη ω, ω | Στο δρόμο ιδρώτα για νερό | Κι η αντηλιά φαρμάκι | Το κλάμα δέντρο λυγερό | Ποτίζει με μεράκι ω, ω | Σφίξε τη λύπη με το δάκρυ | Την πείνα σου με το ζωνάρι | Φτάσαμε στου γκρεμού την άκρη | Κέρνα ψωμί, πλούσιε φουρνάρη ω, ω | Στα κούλουμα λίγο χαλβά | Το Πάσχα ένα τσουρέκι | Η γής εσπάρθηκεν βουβά | Γι’ αλέτρι αστροπελέκι ω, ω | Σφίξε τη λύπη με το δάκρυ | Την πείνα σου με το ζωνάρι | Φτάσαμε στου γκρεμού την άκρη | Κέρνα ψωμί, πλούσιε φουρνάρη ω, ω

08. Ημερολόγιο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Ημερολόγιο, δεκάξι του Σεπτέμβρη | Ήρθες αγάπη, τυλιγμένη σε φωτιά | Ημερολόγιο, δεκάξι του Δεκέμβρη | Έφυγες, κι άφησες μολύβια και χαρτιά | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος νοιαζότανε ο πόνος πότε θα ‘ρθει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος καθότανε τραγούδια για να γράφει | Ημερολόγιο, δεκάξι του Σεπτέμβρη | Μεγάλα λόγια και πολλά «ευχαριστώ» | Ημερολόγιο, δεκάξι του Δεκέμβρη | Κι ένα απέραντο, απέραντο κενό | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος νοιαζότανε ο πόνος πότε θα ‘ρθει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος καθότανε τραγούδια για να γράφει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος νοιαζότανε ο πόνος πότε θα ‘ρθει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος καθότανε τραγούδια για να γράφει

09. Black and White Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Του Άλμπορ το φανάρι πότε θα φανεί; | Οι μαθήτριες σχολάσανε του ωδείου. | Φωτεινές ρεκλάμες της οδού Σταδίου. | Γέφυρα βρεγμένη σκοτεινή. | Μάτι ταραγμένο μάταια σε κρατώ | στον καιρόν απάνω του Σιρόκου. | Δούλευε το φτυάρι, μαύρε του Μαρόκου | που μασάς βοτάνια για τον πυρετό. | Φεμινά!... Χορός των κεφαλών. | Κ' οι Ναγκό χορεύουν στην Ασία. | Σε πειράζει μου 'πες  η υγρασία | κ' η παλιά σου αρρώστια της Τουλόν. | Τζίντζερ, που κοιτάς με το γυαλί, | το φανάρι του Άλμπορ δεν εφάνη. | Βλέπω στο Λονδίνο εγώ τη Fanny | στο κρεβάτι σου άλλον να φιλεί. | Κρέας αλατισμένο του κουτιού. | Μύωπα καπετάνιο μου και γέρο, | ένα μαγικό σκονάκι ξέρω | τέλειο για την κόρη του ματιού. | Άναψε στη γέφυρα το φως. | Μέσα μου μιλεί ένας παπαγάλος | γέρος στραβομύτης και μεγάλος | μα γιομάτος πείρα και σοφός. | Μέσα μου βαθιές αναπνοές. | Του Κολόμβου ξύπνησαν οι ναύτες. | Όλες τις ρουκέτες τώρα καφ' τες | και Marconi στείλε το S.O.S.

10. Τίποτα άλλο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Θανάσης Ιωαννίδης
Τα όνειρα αυτών που ταξιδέψανε | με τόσες προσδοκίες κάτω απ' τη βροχή, | κι ένας χλωμός, κι ένας χλωμός, | κι ένας χλωμός ήλιος, κι ένας χλωμός ήλιος, | τίποτ' άλλο. | Τους πόθους που ποτέ δε ζευγάρωσαν | σ' ένα αστέρι του κάμπου μέσα στη σιγή | κι ένα πικρό χαμόγελο, τίποτ' άλλο. | Τις ελπίδες αγέλαστων παιδιών | που πέταξαν μέσα στο πρωί | και λίγα μαραμένα χαμολούλουδα, | και λίγα μαραμένα χαμολούλουδα, | τίποτα, τίποτα, τίποτα, τίποτ' άλλο, | τίποτα, τίποτα, τίποτα, τίποτ' άλλο.

11. Τα πελαγίσια όνειρα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νίκος Χουλιαράς | Στίχοι: Νίκος Χουλιαράς
Στην άκρη της νύχτας | Ακούμπησες κι ονειρεύτηκες | Όνειρα πελαγίσια | Παγωμένο νερό | Στις ρίζες του μεσημεριού | Όνειρα πελαγίσια | Παγωμένο νερό | Στις ρίζες του μεσημεριού | Ένα καράβι στο λιμάνι | Ετοίμασε ένα ταξίδι στη βαλίτσα σου | Και μη ρωτήσεις που σε πηγαίνουν | Γιατί έτσι είναι πάντα | Τα πελαγίσια όνειρα | Δεν έχουν κατεύθυνση | Μήτε γυρισμό | Δεν έχουν κατεύθυνση | Μήτε γυρισμό

12. Το καλοκαίρι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Θυμάμαι ένα άσπρο μεσημέρι κάποιο ωραίο καλοκαίρι | Είχες τα μάτια που τα δέρνουν άνεμοι άγριου πελάγου | Δεν ήξερες από χαρά είχες δεχτεί την ερημιά | γλάροι κι άγρια περιστέρια αφροί σε κάποια ξέρα | Θυμάμαι ένα άσπρο μεσημέρι κάποιο ωραίο καλοκαίρι | είχες το σώμα κάποιας μοίρας τη γεύση της αρμύρας | ήξερες μόνο να ζητάς χωρίς να ξέρεις να πονάς | τζίτζικας που δεν τραγουδά χορός χωρίς χαρά | Θυμάμαι ένα άσπρο μεσημέρι κάποιο ωραίο καλοκαίρι | είχες σ' του έρωτα τα χείλη σκληρό απαλό κοχύλι | η αγάπη σου της μιας στιγμής ταξίδι άγονης γραμμής | ένας νερένιος θησαυρός κομμένος χαρταετός | Θυμάμαι ένα άσπρο μεσημέρι κάποιο ωραίο καλοκαίρι | ζεστή η μέρα ξαπλωμένη στα κύματα αφημένη | Του εφήμερου η ομορφιά κουράστηκε απ την αντηλιά | κύλησες όνειρο της άμμου μέσα απ' τα δάκτυλά μου

13. Ώρα σελήνης Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Παπάς
Τα χέρια σου δεμένα | στα καλώδια των νεύρων | σφίγγουν απόψε το ποτήρι σου | πονάς | Μέσα από κρύσταλλα | κοιτάς τους διπλανούς σου | μέσα από κρύσταλλα κοιτάς | και με κοιτάς | Κόκκινη λάμψη | στων ματιών σου τα σκοτάδια | φωνή βραχνή που πάει να βγει | και δε μπορεί | θες να μου πεις | ψάχνεις να βρεις | να μου μιλήσεις | δύσκολο θέμα | και πιο δύσκολοι καιροί | Τι να σου πω αυτή την ώρα | που σωπαίνεις | απαγορεύονται τα λόγια κι οι καημοί | ώρα σελήνης | κάπου μέσα σου πεθαίνεις | κι οι πινακίδες γράφουν στοπ όχι και μη

14. Μια ιστορία από τον πόλεμο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Τη μια σηκώσαν τη φωνή, την άλλη τα τουφέκια | κι αυτός εικοσάχρονο παιδί τυλίστηκε φυσέκια | Και κίνησε στον πόλεμε και που κλειγε η γριά του | και του 'λεγε σιγά στ' αυτί για την αποκοτιά του | Οι στρατιώτες στη σειρά μιλούσαν για τα κάστρα | μ' αυτός κοιτούσε τα βουνά και μίλαγε για τ' άστρα | Πώς φώτιζαν τα μάτια του καθώς στη γειτονιά του | φιλούσε κάτω απ' τη μηλιά την αγαπητικιά του | Τη μια του ρίξαν τουφεκιά την άλλη το μαχαίρι | κι απόμεινε στη ρεματιά με σύντροφο τ' αγέρι | Να του μιλάει για τα παλιά πως έκλαιγε η γριά του | και του 'λεγε σιγά στ' αυτί για την αποκοτιά του

15. Δεύτερο καλοκαίρι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη
Και τώρα που χορτάρι ξαναψήλωσε | Στο μέρος που πατήθηκε από βήματα | Ήρθανε πάλι οι μέρες οι προπέρσινες | Μεγάλες, ανθισμένες στα ίδια χρώματα | Δεύτερο καλοκαίρι μπαίνει τώρα | Και συ λείπεις | Δεύτερο καλοκαίρι μπαίνει τώρα | Και συ λείπεις | Όλα όπως πρώτα και δεν έχει αλλάξει τίποτα | Ίδια η αγάπη μου, ίδιος ο ήλιος, ίδια η θάλασσα | Μόνο που τότε, ο κόσμος ήταν ολοκαίνουργιος | Μόνο που η λύπη μου, ακόμα δεν είχε όνομα | Δεύτερο καλοκαίρι μπαίνει τώρα | Και συ λείπεις | Δεύτερο καλοκαίρι μπαίνει τώρα | Και συ λείπεις

Ο τρίτος δίσκος

01. William George Allum Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Εγνώρισα κάποια φορά σ' ένα καράβι ξένο | έναν πολύ παράξενον Εγγλέζο θερμαστή | όπου δε μίλαγε ποτέ κι ούτε ποτέ είχε φίλους | και μόνο πάντα εκάπνιζε μια πίπα σκαλιστή. | Όλοι έλεγαν μια θλιβερή πως είχε ιστορία | κι όσοι είχανε στο στόκολο με δαύτον εργαστεί | έλεγαν ότι κάποτες, απ' το λαιμό ως τα νύχια, | είχε σε κάποιο μακρινό τόπο στιγματιστεί. | Είχε στα μπράτσα του σταυρούς, σπαθιά ζωγραφισμένα, | μια μπαλαρίνα στην κοιλιά, που εχόρευε γυμνή | κι απά στο μέρος της καρδιάς στιγματισμένην είχε | με στίγματ' ανεξάλειπτα μιαν άγρια καλλονή... | Κι έλεγαν ότι τη γυναίκα αυτή είχε αγαπήσει | μ' άγριαν αγάπη, ακράτητη, βαθιά κι αληθινή | κι αυτή πως τον απάτησε με κάποιο ναύτη Αράπη | γιατί ήτανε μια αναίσθητη γυναίκα και κοινή. | Τότε προσπάθησεν αυτός να διώξει από το νου του | την ξωτική που αγάπησε, τόσο βαθιά, ομορφιά | κι από κοντά του εξάλειψεν ό,τι δικό της είχε, | έμεινεν όμως στης καρδιάς τη θέση η ζωγραφιά. | Πολλές φορές στα σκοτεινά τον είδανε τα βράδια | με βότανα το στήθος του να τρίβει, οι θερμαστές... | Του κάκου, γνώριζεν αυτός, καθώς το ξέρουμ' όλοι | ότι του Αννάμ τα στίγματα δε βγαίνουνε ποτές... | Κάποια βραδιά ως περνούσαμε από το Bay of Bisky, | μ' ένα μικρό τον βρήκανε στα στήθια του σπαθί. | Ο πλοίαρχος είπε: "θέλησε το στίγμα του να σβήσει" | και διάταξε στη θάλασσα την κρύα να κηδευθεί.

02. Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Βύρων Λεονταρής
Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι | κι όσα για σένα είχες ελπίσει | έχουνε τώρα πια όλα σβήσει | η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι | Σκιά ήταν ό,τι για ζωή αγαπήθη | ήχος στεγνός μιας άδειας λέξης | σαν ήρθε η ώρα να διαλέξεις | είπες ας φράξουν τη φωτιά άλλα στήθη | ποτάμι που έχει μείνει ξερή η κοίτη | πώς να 'χεις έτσι ξεστρατίσει | σου άξιζε σένα αλλιώς να ζήσεις | η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι | η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι

03. Ένα ουίσκι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Σπύρος Αργύρης | Στίχοι: Bertolt Brecht & Σταύρος Μελισσινός
Ένα ουίσκι κυρά μου  | Άντε κούνα τα χέρια | Ο φαντάρος δεν θέλει | Πολλά χασομέρια | Πρέπει σφαίρες να ρίχνει | Σφαίρες, σφαίρες | Στων οχτρών τ’ άρχοντά του | Να κόβει τις μέρες | Πρέπει σφαίρες να ρίχνει | Σφαίρες, σφαίρες | Στων οχτρών τ’ άρχοντά του | Να κόβει τις μέρες | Δυο στηθάκια μικρή μου | Άντε κούνα τα χέρια | Ο φαντάρος δεν θέλει | Πολλά χασομέρια | Πρέπει γύρω να σπέρνει | Θανάτους, θανάτους | Να προσμένει δεν κάνει | Η ορεξιά τ’ άρχοντά του | Πρέπει γύρω να σπέρνει | Θανάτους, θανάτους | Να προσμένει δεν κάνει | Η ορεξιά τ’ άρχοντά του | Την ευλογία σου πάτερ μου | Άντε κούνα τα χέρια | Ο φαντάρος δεν θέλει | Πολλά χασομέρια | Πρέπει αυτός να κατέβει | Στο μνήμα, στο μνήμα | Για να βάλει ο άρχοντάς του | Της δόξας το ντύμα | Πρέπει αυτός να κατέβει | Στο μνήμα, στο μνήμα | Για να βάλει ο άρχοντάς του | Της δόξας το ντύμα | Ένα ουίσκι κυρά μου  | Άντε κούνα τα χέρια | Ο φαντάρος δεν θέλει | Πολλά χασομέρια | Πρέπει σφαίρες να ρίχνει | Σφαίρες, σφαίρες | Στων οχτρών τ’ άρχοντά του | Να κόβει τις μέρες | Πρέπει σφαίρες να ρίχνει | Σφαίρες, σφαίρες | Στων οχτρών τ’ άρχοντά του | Να κόβει τις μέρες

04. Ένα εκτροχιασμένο τρένο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Ένα εκτροχιασμένο τρένο | να τι είμαι | σε κάποιαν άγνωστη γραμμή | που χάνεται στις ζούγκλες | Κλειδούχοι φύλακες με ξέχασαν | κι έμεινα ακούνητο | γερμένο σε μιαν άκρη | βροχή και ξαστεριά | Ένα εκτροχιασμένο τρένο | να τι είμαι | δίπλα πεσμένο παραζαλισμένο | κοιτώντας τα χορτάρια ανάποδα | και τα ξασμένα συννεφάκια | αποξεχάστηκα | Πρέπει ν 'αρχίσω να κινούμαι πάλι | έστω φυτρώνοντας φτερά όπως παλιά | Ω! τώρα θυμούμαι | πρώτα πετούσα | μετά γκρεμίστηκα | μετά σουρνόμουνα | μετά ευπρεπίστηκα | Μου φαίνεται θα ξαναρχίσω | να πετάω | κι αν ξαναγκρεμιστώ ελπίζω | να μην με ξαναφέρουν πίσω

05. Στο γραφείο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Όλη τη μέρα σε θυμάμαι στο γραφείο | μέσα στα γράμματα και μες τους αριθμούς | εσύ δεν χάνεσαι μαζί με τους καπνούς | μέσα στη ζέστη ξενυχτάς και μες το κρύο | Κάθε πρωί με τον καφέ πίνω την πίκρα μου | με το τσιγάρο μου ανάβω τη φωτιά σου | κάποιος περνάει από την πόρτα με το βήμα σου | και στα χαρτιά μου κάποιος γράφει τα όνομα σου | Όλη τη μέρα σε θυμάμαι στο γραφείο | μέσα στα γέλια τους θυμούς και τις φωνές | είσαι ο θόρυβος από τις μηχανές | είσαι το λάθος που δεν κλείνει το ταμείο | Κάθε πρωί με τον καφέ πίνω την πίκρα μου | με το τσιγάρο μου ανάβω τη φωτιά σου | κάποιος περνάει από την πόρτα με το βήμα σου | και στα χαρτιά μου κάποιος γράφει τα όνομα σου

06. Κάποιες νύχτες Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κώστας Γεωργουσόπουλος
Κάποιες νύχτες το φεγγάρι μας τρελαίνει και γελά | Κάποιες νύχτες το φεγγάρι πικραμένο δε μιλά | Κατοικεί στα βλέφαρα μας και στη λύπη μας πενθεί | Κάθεται στη μοναξιά μας και τα χέρια μας κρατεί | Κάποιες νύχτες το φεγγάρι ξαγρυπνά για τους φτωχούς | Κάποιες νύχτες το φεγγάρι κυβερνά τους λογισμούς | Κόβει δώδεκα κομμάτια και μοιράζει στα παιδιά | που στα πέτρινα κρεβάτια ξενυχτάνε νηστικά | Κάποιες νύχτες το φεγγάρι στέκεται στις φυλακές | Κάποιες νύχτες το φεγγάρι νανουρίζει τις σκοπιές | Και νομίζεις πως θα πάρει σ΄ έναν δρόμο μυστικό | Το θλιμμένο παλικάρι που κοιμάται μοναχό

07. Το καφενείο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Καθίσαμε στο ίδιο καφενείο | Είχε μια δίγλωσση ταμπέλα ανορθόγραφη | Και μιαν ατμόσφαιρα χαμένη ανυπόγραφη | Το σάντουιτς όσο μιας βδομάδας νοίκι | Τότε που ακάθεκτος τραβούσες προς τη νίκη | Καθίσαμε στο ίδιο καφενείο | Άνοιξη μύριζε είχε πάρει να νυχτώνει | κοίταξες μάταια για το γνώριμο γκαρσόνι | είχε μονάχα νεσκαφέ τέρμα το μπρίκι | Στο διπλανό τραπέζι ούζο με φιστίκι | Καθίσαμε στο ίδιο καφενείο | Το τελευταίο λάθος μας αυτή η συνάντηση | Λύση δεν βρέθηκε ούτε δόθηκε απάντηση | Ο ήλιος έγειρε και οι σκιές μακρύνανε | Κάποιες αδέξιες ερωτήσεις που δε γίνανε

08. Καβουρίνα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Πόσο κρυφά τα βράχια | Πόσο απαλή γαλάζια | Η θάλασσα που βρέχει | Τα βήματά σου αγάπη | Πόσο ψηλά ο ήλιος | Πόσο βαθειά ο βυθός σου | Σπηλιά μου μ’ αρμυρίκια | Κρυμμένη καβουρίνα | Σε θέλω κι όλο φεύγεις | Πετάς και μ’ αποφεύγεις | Γελάς και σπαν’ τα μάγια | Χαμογελάς ναυάγια | Κάπου μέσα στα φύκια | Κόρη της αχιβάδας | Όλη η ζωή δικιά σου | Κι εγώ παιδί μπροστά σου

09. Πλατεία Αμερικής Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Ήταν ένα κουταβάκι, | ένα αδέσποτο σκυλάκι, | μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής | που δεν το υιοθέτησε κανείς | Ήταν μια μικρή αγάπη, | φοβισμένη, ντελικάτη | που την άγγιξες μονάχα ένα λεπτό | και την προσπέρασα κι εγώ | Αν δεν ήταν λάθος μέρα, | αν δεν ήτανε Δευτέρα, | αν δεν ήταν η πλατεία Αμερικής | μπορεί και ν΄ αγαπιόμασταν εμείς | Κι αν δεν σ' έπιανε φανάρι | να γινόμασταν ζευγάρι | και να κάναμε πολλά, πολλά παιδιά | μα δεν έχει σημασία τώρα πια | Τώρα πάλι είμαστε μόνοι | όμως μη ζητάς συγνώμη | δεν αξίζει ούτε να το συζητάς | ήταν κάτι που δεν έκανε για εμάς | Ήταν ένα κουταβάκι, | ένα αδέσποτο σκυλάκι, | μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής | που δεν το υιοθέτησε κανείς

10. Το τραγούδι της δραχμής Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Άσε με να στο πω με μια κιθάρα | εκείνο το τραγούδι της δραχμής | ανάμεσα σε κρότους και φανάρια | μπορεί να έχεις ξεχάσει ότι ζει | Το πρωτοτραγουδήσαμε στα ψάρια | σε κάποιο εκδρομή φοιτητική | ύστερα αρχίσαν δίκες και παζάρια | μεσάζοντες κριτές κι εγωισμοί | Μου ‘λεγες η πολλή αγάπη βλάπτει | αλλά χωρίς αυτή η ζωή μένει λειψή | θυμάμαι ένα μεθυσμένο ναύτη | και μια ανοιξιάτικη ψιλή βροχή | Αν θέλεις κλείσ’ την πόρτα κλείδωσέ την | από μία χαραμάδα θα τρυπώσει | μια μελωδία επίμονη σαν γρύλος | που ακόμα δεν την έχεις ξεχρεώσει | Παλιέ μου φίλε και παλιά μου αγάπη | στο λέω ψιθυριστά μη σ’ ενοχλήσω | κι εσύ τραγούδησέ το στα παιδιά σου | σαν ξόρκι στους καιρούς μου ‘μειναν πίσω | Μου ‘λεγες η πολλή αγάπη βλάπτει | αλλά χωρίς αυτή η ζωή μένει λειψή | θυμάμαι ένα μεθυσμένο ναύτη | και μια ανοιξιάτικη ψιλή βροχή | Άσε με να στο πω με μια κιθάρα | εκείνο το τραγούδι της δραχμής | ξέρεις πολύ σε είχα αγαπήσει | αλλά παρακαλώ μην τους το πεις | ξέρεις πολύ σε είχα αγαπήσει | αλλά παρακαλώ μην τους το πεις

11. Ο Γιάννης κι η Μαριώ Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Βασίλης Ρώτας
Τον Γιάννη καμαρώστε | που βγαίνει στο σεργιάνι | με την κουτσή Μαριώ του | τον Στραβαρίδη Γιάννη | Φοράει καπέλο μαύρο | καδένα όλο χρυσή | τη Μάρω από το χέρι | περήφανα κρατεί | Τον Γιάννη καμαρώστε | που βγαίνει στο σεργιάνι | με την κουτσή Μαριώ του | τον Στραβαρίδη Γιάννη | Περήφανη κοιλίτσα | φουσκώνει της Μαριώς | την φούσκωνε ο δράκος | του Γιάννη ο πρώτος γιος | Φορεί καπέλο μαύρο | καδένα όλο χρυσή | μπροστά κοιτάζει η Μάρω | κι ο Γιάννης δω κι εκεί | Γιάννη μπροστά σου κοίτα | και μη στραβοθωρρείς | αυτήν την έχει ο Μήτρος | κι εκείνη ο Θοδωρής | Γιάννη στο σπίτι πάμε | δεν βρίσκομαι καλά | πράσινη πέφτει χάμω | προφτάστε αγκομαχά | Φέρτε γιατρό του Ρήγα | του παλατιού μαμή | χαλάλι τη Μαριόγκα | γλιτώστε το παιδί | Κι ουδέ παιδί γλιτώνουν | κι η Μάρω δεν φελά | Κλάψε, πού να 'βρεις Γιάννη | κουτσή Μαριώ ξανά

12. Μόνο μην κλαις Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Θα σου πω ένα παραμύθι | για της θάλασσας τα βάθη | για κουρσάρους και φρεγάδες | τις γοργόνες και τα φύκια. | Μόνο μη κλαις, μόνο μη κλαις. | Μόνο μη κλαις, μόνο μη κλαις. | Θα σου φτιάξω μία πόλη | όλο δέντρα και λουλούδια | στο προσκέφαλό σου επάνω | αγριόμεντες και δυόσμο. | Μόνο μη κλαις, μόνο μη κλαις. | Μόνο μη κλαις, μόνο μη κλαις. | Σου χαρίζω ένα τραγούδι | είναι ολόκληρο δικό σου | όλη τη ζωή μου μέσα | έχω κλείσει να την έχεις. | Μόνο μη κλαις, μόνο μη κλαις. | Μόνο μη κλαις, μόνο μη κλαις.

13. Τσιμεντούπολη Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Στον τσιμεντένιο κήπο μου έλα απόψε | να σε κεράσω | στη λεωφόρο με τη ραγισμένη άσφαλτο | και τις λακκούβες | Έλα να τρέξουμε μέσ' τ' αυτοκίνητα | να σκαρφαλώσουμε στις στέγες | είχε μια πηχτή ζέστη όλη μέρα σήμερα | έλα να κολυμπήσουμε στα σιντριβάνια | με τα περίεργα φυτά και τ' αγριεμένα μάτια | Στον τσιμεντένιο κήπο μου έλα απόψε | να σε κεράσω | εμφιαλωμένα όνειρα απ' τη στενή οθόνη με τα σήριαλ | Έλα να βυθιστούμε στη μιζέρια της | να παίξουμε σκουπιδοπόλεμο | παιδιά φυλακισμένα σε μπαλκόνια σκούζουν | έλα να τους χαρίσουμε ένα παραμύθι | κι ένα σιδεροπρίονο σ' ένα καρβέλι | Στον τσιμεντένιο κήπο μου έλα απόψε | να σε κεράσω | στην πόλη μου με την τρύπια καρδιά | και τα φουγάρα | Έλα επάνω στην κίτρινη μπουλντόζα μου με το πελώριο σπαστό της χέρι
ν' ανοίξουμε ένα δρόμο ίσιο κι ατέλειωτο | και μιαν αλάνα μαγική κι απέραντη | να παίζουν τα παιδιά της τσιμεντούπολης

14. Έρχεται κρύο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Κι απόμεινα παιχνίδι σ' ένα | πάρκο που πια κανείς δε | θέλει να το δει. Κι αν κάθομαι | ακόμα και σου γράφω, είναι | γιατί σε πόνεσα πολύ. | Κι απόμεινα μονάχη σ' ένα | τρένο που βγήκε κάποια νύχτα | απ' τη γραμμή. Κι αν κάθομαι | ακόμα κι επιμένω, είναι | γιατί σ' αγάπησα πολύ. | Κοίτα να ντύνεσαι καλά κι | έρχεται κρύο. Ξέρεις, δεν | είπα πουθενά για μας τους δύο.

15. Το πέρα κάστρο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Ανέστης Τριανταφύλλου | Στίχοι: Αρλέτα
Όταν έρθεις στο πέρα κάστρο | θα 'μαι εκεί με τα κλειδιά στο χέρι | δε θα ‘βρεις πια το μονοπάτι | για τον ουρανό. | Το 'κλείσαν βάτα κι αγκαθιές | κι από παντού το 'ζώσαν | και μια σιωπή βαριά | το κατοικεί. | Όταν έρθεις στο πέρα κάστρο | θα 'μαι εκεί με τα κλειδιά στο χέρι | δε θα βρεις μήτε παπαρούνες | και στάχυα χλωρά. | Τα φτιάξαμε όλα στέφανα | για τους χαμένους φίλους | για τα θαμμένα | όνειρα. | Όταν έρθεις στο πέρα κάστρο | θα ‘μαι εκεί με τα κλειδιά στο χέρι | θα έχεις ότι απομένει | απ’ τον ουρανό. | Μην κλάψεις για τα όνειρα | πάλι θε να φυτρώσουν | σε δυο σε πέντε | σε δέκα χρόνια. | Όταν έρθεις στο πέρα κάστρο | θα 'μαι εκεί με τα κλειδιά στο χέρι | έμαθα να περιμένω | και δυο και πέντε | και δέκα χρόνια. | Μην κλάψεις για τα όνειρα | πάλι θε να φυτρώσουν | σε δυο σε πέντε | σε δέκα χρόνια.

Ο τέταρτος δίσκος

01. Ο λύκος Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών | κάπου θα σε συναντήσω, κάπου θα σε βρω | στα κελιά τους οι άνθρωποι, ύπνο κάνουν ελαφρό | είναι ελεύθεροι οι δρόμοι για κυνηγητό | είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών | βραχνό γέλιο αν ακούσεις, κλείσε το ρολό | λύκε, λύκε μου, καλέ μου | λύκε, λύκε μου είσαι εδώ | βγαίνω από τη φωλιά μου και σε κυνηγώ | λύκε, λύκε μου, καλέ μου | λύκε, λύκε μου είσαι εδώ | είσαι η μόνη μου ελπίδα και σ ακολουθώ | όμορφο μου προβατάκι τι γυρεύεις μες στο δρόμο | είμαστε όλοι μπερδεμένοι στο δικό του νόμο | Δόντια βγάζουνε τα αστέρια, | νύχια φύτρωσαν στους δρόμους, | ξέφρενη η νύχτα παίζει | κλέφτες και αστυνόμους | όταν πέφτει το σκοτάδι βγαίνει ο λύκος στην πλατεία | στη χαμένη πολιτεία και ζητά τροφή | κλειδωμένα είναι τα αρνάκια, ζαχαρένιο το κλειδί | κάτι απόμερα παγκάκια, θάμνοι και σιωπή | λύκε, λύκε μου, καλέ μου | λύκε, λύκε μου είσαι εκεί | είναι η άγρια πλευρά σου που με συγκινεί | Είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών | όπου ανθίζει το σκοτάδι, όπου ανθίζει το σκοτάδι | Είναι δώδεκα η ώρα, είναι η ώρα των τρελών | κάπου θα σε συναντήσω, κάπου θα σε βρω

02. Άφτιαχτο κι αστόλιστο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Κωστής Παλαμάς
Άφκιαστο κι αστόλιστο | του χάρου δεν σε δίνω | στάσου με το ανθόνερο | την όψη σου να πλύνω | Το στερνό το χτένισμα | με τα χρυσά τα χτένια | πάρτε απ' την μανούλα σας | μαλλάκια μεταξένια | Μήπως και τον χάροντα | καθώς θα σε κοιτάξει | του φανείς αχάιδευτο | και σε παραπετάξει | Κι αν διψάσεις μην το πιεις | από τον κάτω κόσμο | το νερό της αρνησιάς | φτωχό κομμένο δυόσμο | Μην το πιεις και ολότελα | και αιώνια μας ξεχάσεις | βάλε τα σημάδια σου | τον δρόμο να μην χάσεις | Και στο σπίτι τ' άραχνο | γυρνώντας ω ακριβέ μας | γίνε αεροφύσημα | και γλυκοφίλησέ μας

03. Οι σαρανταπέντε Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νίκος Χουλιαράς | Στίχοι: Νίκος Χουλιαράς
Ε, ε, ε, σαρανταπέντε διάβηκαν | Ε, ε, ε, απ’ το φαρδύ ποτάμι | Απ’ το φαρδύ ποτάμι | Ε, ε, ε, την άνοιξη κουβάλαγαν | Την άνοιξη κουβάλαγαν | Και τα λουλούδια του Άδη | Κι είχαν στα στήθια τους φωτιά ε, ε, ε, | Στα μάτια καλοκαίρια | Στα μάτια καλοκαίρια | Σαρανταπέντε διάβηκαν | Σαρανταπέντε αστέρια | Ε, ε, ε, σαρανταπέντε διάβηκαν | Ε, ε, ε, τραβούν το δρόμο της σιωπής | Τραβούν το δρόμο της σιωπής | Ε, ε, ε, τον θάνατο τον τάισαν  | Τον θάνατο τον τάισαν | Δεν μίλησε κανείς | Κι είχαν στα στήθια τους φωτιά ε, ε, ε, | Στα μάτια καλοκαίρια | Στα μάτια καλοκαίρια | Σαρανταπέντε διάβηκαν | Σαρανταπέντε αστέρια ε, ε, ε.

04. Φώναξέ με Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Φώναξέ με, αγάπη, φώναξέ με... | στο νυχτωμένο σπίτι ν' ακουστεί η φωνή σου | προτού μέσα στη νύχτα να χαθώ | στους λυπημένους κήπους ανατέλλεις. | Φώναξέ με αγάπη, φώναξέ με... | Κράτησέ με, αγάπη, κράτησέ με... | μη μ' αφήνεις τόσες νύχτες μόνη | στα γέρικα πλατάνια και στις δάφνες | το βράδυ πια δεν αγρυπνά | Κράτησέ με, αγάπη, κράτησέ με...

05. Σαράντα μέρες Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Σαράντα μέρες απ’ την ώρα | Σαράντα χρόνια απ’ τη στιγμή | Που χάθηκες για πάντα | Μέσα απ’ τη ζωή μου | Δίχως το δάκρυ, δίχως το φιλί | Δίχως καρδιά, πώς να γυρίσω | Δίχως αγάπη μοναχή | Μες στον αγέρα τι σκοπό | Να μουρμουρίσω | Η αγάπη μου ν’ ακούσει | Και να ‘ρθει | Σαράντα μέρες απ’ την ώρα | Σαράντα χρόνια απ’ τη στιγμή | Που τα μαλιά σου τυλιχθήκαν | Στο φεγγάρι | Και τα φιλιά μας τα ‘δειρε | Η βροχή | Που τα μαλιά σου τυλιχθήκαν | Στο φεγγάρι | Και τα φιλιά μας τα ‘δειρε | Η βροχή

06. Η μπαλάντα του πάρκου Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Σέρνεις τα βήματα βαριά | Στις γειτονιές και τα σοκάκια | Λόγια χαράζεις μαγικά | Σ’ όλα του πάρκου τα παγκάκια | Σ’ αυτή την πόλη μοναχός | Και το χωριό στενό και ξένο | Ταξίδια φτιάχνεις στο νερό | Και στο ταβάνι σου ένα τρένο | Ξεκίνησες κατακτητής | Λιγάκι ονειροπαρμένος | Στη χώρα σου ένας ναυαγός | Στην πόλη σου αδικοχαμένος | Κρυφοκοιτάς πόρτες κλειστές | Ζηλεύεις τ’ άγνωστα ζευγάρια | Οι υποσχεμένες ηδονές | Γίνονται πρόστυχα παζάρια | Την πύλη ορίζουνε οι ληστές | Κι ο τεχνοκράτης την κρεμάλα | Τη μοίρα σου οι πειρατές | Και συ ανδρείκελο και μπάλα | Σιργιάνι βγήκανε οι θεοί | Πουλιούνται στο Μοναστηράκι | Τσέπη βαθειά καρδιά ρηχή | Σωτήρες μ’ άψογο μουστάκι | Απατεώνες πειστικοί | Ποιοτικά εξελιγμένοι | Πουλήσου ν’ αγοράσεις γη | Από πολύ καιρό χαμένη | Κι αν κάτι πάει να μη δει | Κι αν κάτι πάει να πετάξει | Έχουνε δόντια και οι ουρανοί | Και ξόβεργες από μετάξι | Σέρνεις τα βήματα βαριά | Στις γειτονιές και τα σοκάκια | Λόγια χαράζεις μαγικά | Σ’ όλα του πάρκου τα παγκάκια | Μοναχικέ περπατητή | Μοναχικό γερτό αγόρι | Χωρίς τη χάρη του ποιητή | Μέσα σου κουβαλάς την πόλη

07. Ξωτικά και παιδιά Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Τώρα τα τραγούδια χάθηκαν | Αν θυμάστε φίλοι μου | Τα τραγούδια που μας έθρεψαν | Και οι σπόροι τους κοιμούνται | Κοιμούνται κάτω απ’ τα όνειρα | Λουλούδια τρυφερά | Δεκαοχτώ, δεκαεννιά  | Ξωτικά και παιδιά | Δεκαοχτώ, δεκαεννιά  | Ξωτικά και παιδιά | Χρόνια τώρα δένουνε μαζί | Σε γιορντάνι αερικό | Τις μικρές κρυφές ελπίδες μας | Που προσμένουν σιωπηλά | Κάθε χρόνο που περνά | Να φυτρώσουνε | Δεκαοχτώ, δεκαεννιά  | Ξωτικά και παιδιά | Δεκαοχτώ, δεκαεννιά  | Ξωτικά και παιδιά | Ξωτικά και παιδιά

08. Παραμύθι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη
Ήτανε ένα δένδρο με γαλάζιο φύλλα | Κι ένα μικρό πουλί που δεν κελαηδούσε | Νάνι, νάνι ποταμάκι νάνι, νάνι ερημιά | Νάνι, νάνι ποταμάκι νάνι, νάνι ερημιά μου | Η μικρή νεράιδα που στο δάσος ζούσε | Πήρε το πουλάκι το ’κανε λουλούδι | Νάνι λουλουδάκι νάνι, νάνι ερημιά μου | Έβρεξε τη νύχτα φύσηξε αέρας | Κι έσπασε το άσπρο τρυφερό βλαστάρι | Νάνι, νάνι αεράκι νάνι ερημιά μου | Κι απ’ το πεθαμένο το κορμάκι στάξαν | Δυο σταγόνες γάλα μια μικρή φωνούλα | Νάνι, νάνι κοριτσάκι νάνι, νάνι ερημιά μου

09. Το δέντρο της ανατολής Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Ανέστης Τριανταφύλλου | Στίχοι: Αρλέτα
Στα βάθη της Ανατολής | φυτρώνει δέντρο αμάραντο | Θεοί κι ανθρώποι το ποτίζουν χρόνια τώρα | κι οι ρίζες του κρατούν τη γη. | Σμίγει και τους εφτά ουρανούς | κρατάει τους πέντε ωκεανούς | κάθε που ανθίζει ευωδιάζει όλη η πλάση | ανθίζει η αγάπη κι η ζωή. | Στα χαμηλότερα κλαριά | προφήτες κι άγριοι κριτές | και στα ψηλά κοντά στον ουρανό και στ’ άστρα | Αρχάγγελοι και ποιητές.

10. Το λιβάδι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νίκος Χουλιαράς | Στίχοι: Νίκος Χουλιαράς
Το παιδί ήταν μικρό | Το λιβάδι ήταν μεγάλο | Κι έπεσε βροχή | Στο λιβάδι | Μάτωσε η λόγχη το νερό | Το χορτάρι | Το παιδί δεν μαζεύει λουλούδια | Μήτε αστέρια τις νύχτες | Το παιδί δεν χορεύει στον ήλιο | Και δεν ξέρει τραγούδια | Κι ήρθαν άνθρωποι πολλοί | Στο λιβάδι | Κι ήρθε κόσμος πολύς | Και δεν μίλησε κανείς | Και δεν γέλασε κανείς | Κι ήρθε ο θάνατος αργά | Στο λιβάδι | Το παιδί ήταν μικρό | Το λιβάδι ήταν μεγάλο | Κι έπεσε βροχή | Στο λιβάδι | Κι ήρθε ο θάνατος αργά

11. Παρασκήνιο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Ότι από πρώτα καλά ετοιμασμένο | Και προβαρισμένο κι αν παίξεις | Λαμπρός ηθοποιός | Λουσμένος στο φως | Γοητεία και τέχνη | Μαστοριά καλλιτέχνη | Μακιγιάζ και κοστούμι | Στο κέντρο του κόσμου | Το ρόλο σου παίξε | Το γέλιο, το κλάμα | Στις λέξεις | Η σκηνή σε ζεσταίνει | Σ’ αγκαλιάζει, σε ραίνει | Με λουλούδια, με χρήματα | Με χειροκροτήματα | Σ’ ουρανούς σε πηγαίνει | Μα η αλήθεια  | Γλυκειά ή πικρή | Παρασκήνιο είναι | Ψυχή μου | Κρύψου όσο θέλεις | Μα κάποια στιγμή | Η αυλαία θ’ ανοίξει | Θα σ’ αποκαλύψει | Τότε παίξε, αν μπορείς | Αν μπορείς | Στα χρώματα πάντα | Να παίζει η μπάντα | Τραγούδια γι’ αγάπες | Και μίση | Ντυμένος κουρέλια | Ντυμένος με τάξη | Βασιλιάς και ζητιάνος | Πολισμάνος και κλέφτης | Στρατηγός και φαντάρος | Στα πόδια σου ο κόσμος | Όμορφος κόσμος | Και συ λαμπερός | Μες στη μέση | Η νύχτα σε κλέβει | Η μέρα ζηλεύει | Των Θεών χαϊδεμένος | Της ζωής κερδισμένος | Εραστής, ερωμένος | Μα η αλήθεια  | Γλυκειά ή πικρή | Παρασκήνιο είναι | Ψυχή μου | Κρύψου όσο θέλεις | Μα κάποια στιγμή | Η αυλαία θα κλείσει | Μοναχό θα σ’ αφήσει | Τότε παίξε, αν μπορείς | Αν μπορείς | Μα η αλήθεια  | Γλυκειά ή πικρή | Παρασκήνιο είναι | Ψυχή μου | Κρύψου όσο θέλεις | Μα κάποια στιγμή | Η αυλαία θα κλείσει | Μοναχό θα σ’ αφήσει | Τότε παίξε, αν μπορείς | Αν μπορείς

12. Τα παιδιά των είκοσι και εικοσιένα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα | Στίχοι: Αρλέτα
Τα παιδιά των είκοσι και είκοσι ένα | Που η καρδιά τους βρίσκεται | Τον περισσότερο καιρό | Έξω από το στήθος τους | Πάνω σε ένα δένδρο | Να κοιτάει τον κόσμο με θυμό και φόβο | Τα παιδιά που έχασαν | Μόλις πριν δυο μέρες | Την γεύση των παιγνιδιών | Και ξεχνιούνται ακόμα να παίζουν | Στον ύπνο τους | Με κούκλες και ξύλινα | Κουνιστά αλογάκια | Τα παιδιά των είκοσι και είκοσι ένα | Που ζητούν να μάθουνε σε πέντε λεπτά | Πώς κερδίζεται η ζωή | Πώς γεννιέται ο έρωτας

13. Λίγο πριν φτάσει η άνοιξη Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Τον βρήκε η σφαίρα κι ήταν κοντά η Άνοιξη | σαν σύννεφο αχνό πάνω απ' τα βουνά | κομμάτιασε το γέλιο πάνω στα χείλη του | το πήρε και το πάει στη λησμονιά | Αγόρι που η μάνα του το χάιδευε | και σκέπαζε τις νύχτες με φιλιά | δεν πρόλαβες να δεις πώς γελά η Άνοιξη | κοιμάσαι με μια σφαίρα στην καρδιά | Κομμάτιασε το γέλιο πάνω στα χείλη του | το πήρε και το πάει στη λησμονιά

14. Ερημιά Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Γιάννης Σπανός | Στίχοι: Γιώργος Παπαστεφάνου
Μια αυγή το φως δε φάνηκε | Βαθειά τα μάτια βασίλεψαν | Μια αυγή μου πήραν την ψυχή | Είδα τη νύχτα δίπλα μας να γέρνει | Τον άνεμο βροχή να φέρνει | Και να λυγίζει η καλαμιά | Είδα τη νύχτα δίπλα μας να γέρνει | Μες στις άδειες σου ματιές | Έσταξε πληγή το αίμα | Άστραψαν στερνή φορά τα μάτια | Μίλησαν στερνή φορά τα χείλη | Σμίξανε στερνή φορά τα χέρια | Κι ήρθε πάλι η ερημιά | Είδα τη νύχτα δίπλα μας να γέρνει | Μες στις άδειες σου ματιές | Έσταξε πληγή το αίμα | Άστραψαν στερνή φορά τα μάτια | Μίλησαν στερνή φορά τα χείλη | Σμίξανε στερνή φορά τα χέρια | Κι ήρθε πάλι η ερημιά

15. Η μέρα τέλειωσε Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νίκος Χουλιαράς | Στίχοι: Νίκος Χουλιαράς
Ένα ποτήρι θάλασσα | Ένα ποτήρι αρμύρα | Το καλοκαίρι | Η άσπρη πέτρα | Κι η μέρα τέλειωσε | Κι η μέρα τέλειωσε | Ένα ποτάμι | Ένα βουνό | Η μοίρα μου | Ένα κορίτσι τη νύχτα | Ένα αστέρι τα μάτια | Ένα ταξίδι | Είναι η ζωή μου | Μια σκιά που στάθηκε | Ένα παράθυρο κλειστό | Το χαμογέλιο | Και το τραγούδι | Κι η μέρα τέλειωσε | Κι η μέρα τέλειωσε | Ένα ποτάμι | Ένα βουνό | Η μοίρα μου | Ένα κορίτσι τη νύχτα | Ένα αστέρι τα μάτια | Ένα ταξίδι | Είναι η ζωή μου | Ένα αστέρι τα μάτια | Ένα ταξίδι | Είναι η ζωή μου

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης