Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Περίπου





















01. Στο γραφείο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Όλη τη μέρα σε θυμάμαι στο γραφείο | μέσα στα γράμματα και μες τους αριθμούς | εσύ δεν χάνεσαι μαζί με τους καπνούς | μέσα στη ζέστη ξενυχτάς και μες το κρύο | Κάθε πρωί με τον καφέ πίνω την πίκρα μου | με το τσιγάρο μου ανάβω τη φωτιά σου | κάποιος περνάει από την πόρτα με το βήμα σου | και στα χαρτιά μου κάποιος γράφει τα όνομα σου | Όλη τη μέρα σε θυμάμαι στο γραφείο | μέσα στα γέλια τους θυμούς και τις φωνές | είσαι ο θόρυβος από τις μηχανές | είσαι το λάθος που δεν κλείνει το ταμείο | Κάθε πρωί με τον καφέ πίνω την πίκρα μου | με το τσιγάρο μου ανάβω τη φωτιά σου | κάποιος περνάει από την πόρτα με το βήμα σου | και στα χαρτιά μου κάποιος γράφει τα όνομα σου

02. Ημερολόγιο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Ημερολόγιο, δεκάξι του Σεπτέμβρη | Ήρθες αγάπη, τυλιγμένη σε φωτιά | Ημερολόγιο, δεκάξι του Δεκέμβρη | Έφυγες, κι άφησες μολύβια και χαρτιά | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος νοιαζότανε ο πόνος πότε θα ‘ρθει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος καθότανε τραγούδια για να γράφει | Ημερολόγιο, δεκάξι του Σεπτέμβρη | Μεγάλα λόγια και πολλά «ευχαριστώ» | Ημερολόγιο, δεκάξι του Δεκέμβρη | Κι ένα απέραντο, απέραντο κενό | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος νοιαζότανε ο πόνος πότε θα ‘ρθει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος καθότανε τραγούδια για να γράφει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος νοιαζότανε ο πόνος πότε θα ‘ρθει | Να σταμάταγε ο χρόνος στην αγάπη | Ποιος καθότανε τραγούδια για να γράφει

03. William George Allum Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Εγνώρισα κάποια φορά σ' ένα καράβι ξένο | έναν πολύ παράξενον Εγγλέζο θερμαστή | όπου δε μίλαγε ποτέ κι ούτε ποτέ είχε φίλους | και μόνο πάντα εκάπνιζε μια πίπα σκαλιστή. | Όλοι έλεγαν μια θλιβερή πως είχε ιστορία | κι όσοι είχανε στο στόκολο με δαύτον εργαστεί | έλεγαν ότι κάποτες, απ' το λαιμό ως τα νύχια, | είχε σε κάποιο μακρινό τόπο στιγματιστεί. | Είχε στα μπράτσα του σταυρούς, σπαθιά ζωγραφισμένα, | μια μπαλαρίνα στην κοιλιά, που εχόρευε γυμνή | κι απά στο μέρος της καρδιάς στιγματισμένην είχε | με στίγματ' ανεξάλειπτα μιαν άγρια καλλονή... | Κι έλεγαν ότι τη γυναίκα αυτή είχε αγαπήσει | μ' άγριαν αγάπη, ακράτητη, βαθιά κι αληθινή | κι αυτή πως τον απάτησε με κάποιο ναύτη Αράπη | γιατί ήτανε μια αναίσθητη γυναίκα και κοινή. | Τότε προσπάθησεν αυτός να διώξει από το νου του | την ξωτική που αγάπησε, τόσο βαθιά, ομορφιά | κι από κοντά του εξάλειψεν ό,τι δικό της είχε, | έμεινεν όμως στης καρδιάς τη θέση η ζωγραφιά. | Πολλές φορές στα σκοτεινά τον είδανε τα βράδια | με βότανα το στήθος του να τρίβει, οι θερμαστές... | Του κάκου, γνώριζεν αυτός, καθώς το ξέρουμ' όλοι | ότι του Αννάμ τα στίγματα δε βγαίνουνε ποτές... | Κάποια βραδιά ως περνούσαμε από το Bay of Bisky, | μ' ένα μικρό τον βρήκανε στα στήθια του σπαθί. | Ο πλοίαρχος είπε: "θέλησε το στίγμα του να σβήσει" | και διάταξε στη θάλασσα την κρύα να κηδευθεί.

04. Black and White Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Του Άλμπορ το φανάρι πότε θα φανεί; | Οι μαθήτριες σχολάσανε του ωδείου. | Φωτεινές ρεκλάμες της οδού Σταδίου. | Γέφυρα βρεγμένη σκοτεινή. | Μάτι ταραγμένο μάταια σε κρατώ | στον καιρόν απάνω του Σιρόκου. | Δούλευε το φτυάρι, μαύρε του Μαρόκου | που μασάς βοτάνια για τον πυρετό. | Φεμινά!... Χορός των κεφαλών. | Κ' οι Ναγκό χορεύουν στην Ασία. | Σε πειράζει μου 'πες  η υγρασία | κ' η παλιά σου αρρώστια της Τουλόν. | Τζίντζερ, που κοιτάς με το γυαλί, | το φανάρι του Άλμπορ δεν εφάνη. | Βλέπω στο Λονδίνο εγώ τη Fanny | στο κρεβάτι σου άλλον να φιλεί. | Κρέας αλατισμένο του κουτιού. | Μύωπα καπετάνιο μου και γέρο, | ένα μαγικό σκονάκι ξέρω | τέλειο για την κόρη του ματιού. | Άναψε στη γέφυρα το φως. | Μέσα μου μιλεί ένας παπαγάλος | γέρος στραβομύτης και μεγάλος | μα γιομάτος πείρα και σοφός. | Μέσα μου βαθιές αναπνοές. | Του Κολόμβου ξύπνησαν οι ναύτες. | Όλες τις ρουκέτες τώρα καφ' τες | και Marconi στείλε το S.O.S.

05. Ώρα σελήνης Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Γιώργος Παππάς
Τα χέρια σου δεμένα | στα καλώδια των νεύρων | σφίγγουν απόψε το ποτήρι σου | πονάς | Μέσα από κρύσταλλα | κοιτάς τους διπλανούς σου | μέσα από κρύσταλλα κοιτάς | και με κοιτάς | Κόκκινη λάμψη | στων ματιών σου τα σκοτάδια | φωνή βραχνή που πάει να βγει | και δε μπορεί | θες να μου πεις | ψάχνεις να βρεις | να μου μιλήσεις | δύσκολο θέμα | και πιο δύσκολοι καιροί | Τι να σου πω αυτή την ώρα | που σωπαίνεις | απαγορεύονται τα λόγια κι οι καημοί | ώρα σελήνης | κάπου μέσα σου πεθαίνεις | κι οι πινακίδες γράφουν στοπ όχι και μη

06. Τραγουδάκι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Αρλέτα
Κάμαρη ερημική | ένα τηλέφωνο βουβό | για συντροφιά σου | Μπαρ με φώτα και βουή | να κοροϊδεύουν πιο πολύ | τη μοναξιά σου | Φίλοι της στιγμής, γνωστοί | στον καθρέφτη μέσα εσύ | μια ματιά μαχαίρι και κρασί | κάτι σα χάδι | Άδειοι δρόμοι σκοτεινοί | χαμένες νύχτες μες της πόλης | το πηγάδι | Αλμυρό νερό η ζωή | κι εσύ πηγή γλυκιά κι αδέξια | στο σκοτάδι | Μη φοβάσαι μη ρωτάς | κράτησε με μη μιλάς | ένα τραγουδάκι θα σου πω | για την αγάπη | Έχεις πάντοτε μια σκιά | σκουριά της νύχτας | στα παιδιάστικα σου μάτια | Μάτια θάλασσα βαθιά | άγριες γοργόνες | και κρυστάλλινα παλάτια | Μη φοβάσαι μη ρωτάς | θάλασσα μου μη μιλάς | άλλη αλήθεια δεν υπάρχει πια | απ’ την αγάπη

07. Έρχεται κρύο Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Κι απόμεινα παιχνίδι σ' ένα | πάρκο που πια κανείς δε | θέλει να το δει. Κι αν κάθομαι | ακόμα και σου γράφω, είναι | γιατί σε πόνεσα πολύ. | Κι απόμεινα μονάχη σ' ένα | τρένο που βγήκε κάποια νύχτα | απ' τη γραμμή. Κι αν κάθομαι | ακόμα κι επιμένω, είναι | γιατί σ' αγάπησα πολύ. | Κοίτα να ντύνεσαι καλά κι | έρχεται κρύο. Ξέρεις, δεν | είπα πουθενά για μας τους δύο.

08. Σερενάτα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Κάπως σαν αστείο είπαμε αντίο | πήρα το πικάπ σου και μου πήρες το ψυγείο | πήρες τα σεντόνια πήρα τη μπιγκόνια | κι απ' το χωρισμό μας έχουν κλείσει τρία χρόνια | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | Έκανε παιδάκια δυο τιγρέ γατάκια | τα 'χει παρατήσει στης κουζίνας τα πλακάκια | Μοιάζουν τα καημένα παραζαλισμένα | κι έβγαλα το ένα Παναγιώτη σαν εσένα | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | άραγε πού να 'σαι άραγε θυμάσαι | που 'λεγες στη γάτα "Σερενάτα μη φοβάσαι | σ' όλη τη ζωή μου θα 'σαι το γατί μου | δε θα ξαναδώσω σ' άλλη γάτα την ψυχή μου" | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | Μες στη σιφονιέρα έγινε μητέρα | άφησε τα δυο της τα γατάκια εδώ πέρα | κι έφυγε από μένα για να 'ρθει σε σένα | πες μου τι να κάνω τα 'χω πια κι εγώ χαμένα | Μαύρα τα μαντάτα για τη Σερενάτα | που παλιά την τάιζες μπαρμπούνια μαρινάτα | τώρα δε σε νοιάζει πού ξεχειμωνιάζει | ούτε άμα στην πάτησε κανένας καμικάζι | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε γέννησε η γάτα | Μάτια μου αντίο τέλειωσε τ' αστείο | πήγα το πρωί και ξαν' αγόρασα ψυγείο | πάρε άλλα πιάτα βρες μιαν άλλη γάτα | όμως να θυμάσαι πού και πού την Σερενάτα | Δε θέλω να σε ξαναδώ | μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα | θέλω μονάχα να σου πω | πως απόψε χάσαμε τη γάτα

09. Άδειο κύμα Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Θανάσης Φουργιώτης
Κάποια βράδια νεκρά | Θα σου στέλνω κρυφά | Απ’ το ράδιο αφιερώσεις | Αφιερώσεις | Μια ζωή μοναξιά | Φορτισμένα κουμπιά | Κάποια λύση ξανά | Με τις ίδιες, τις ίδιες | Πιστώσεις | Κάποια βράδια νεκρά | Με βαριά λαϊκά | Θα σε βρω στις προσόψεις | Στις προσόψεις | Μια στιγμή μοναχά | Να σου δώσω φωτιά | Της ζωής μου το τέρμα | Πως φοβάμαι, φοβάμαι | Μη νοιώσεις | Άδειο κύμα κι η φωνή μου γυμνή | Σκορπισμένη, σπασμένη | Στο φινάλε βραχνή | Να εξοφλεί την ηχώ της με δόσεις | Με δόσεις | Άδειο κύμα κι η φωνή μου γυμνή | Σκορπισμένη, σπασμένη | Στο φινάλε βραχνή | Να εξοφλεί την ηχώ της με δόσεις

10. Πλατεία Αμερικής Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Ήταν ένα κουταβάκι, | ένα αδέσποτο σκυλάκι, | μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής | που δεν το υιοθέτησε κανείς | Ήταν μια μικρή αγάπη, | φοβισμένη, ντελικάτη | που την άγγιξες μονάχα ένα λεπτό | και την προσπέρασα κι εγώ | Αν δεν ήταν λάθος μέρα, | αν δεν ήτανε Δευτέρα, | αν δεν ήταν η πλατεία Αμερικής | μπορεί και ν΄ αγαπιόμασταν εμείς | Κι αν δεν σ' έπιανε φανάρι | να γινόμασταν ζευγάρι | και να κάναμε πολλά, πολλά παιδιά | μα δεν έχει σημασία τώρα πια | Τώρα πάλι είμαστε μόνοι | όμως μη ζητάς συγνώμη | δεν αξίζει ούτε να το συζητάς | ήταν κάτι που δεν έκανε για εμάς | Ήταν ένα κουταβάκι, | ένα αδέσποτο σκυλάκι, | μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής | που δεν το υιοθέτησε κανείς

11. Αρτεσιανό μου φρέαρ Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος | Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μες το κανάλι του Σουέζ | εκεί να ρίξεις της καρδιάς σου τους σεβντάδες | Δευτέρες Τρίτες και Παρασκευές | κάθε που πιάνει ντόκο | κάθε που πιάνει ντόκο στους αραμπάδες | φιδίσια σώματα φελάχες στρουμπουλές | φρούτα εξωτικά και α να, να, να, νάδες | πάρε σήμα εμένανε και δες | πως ξέχασα για πάντα | πως ξέχασα για πάντα τις Κυκλάδες | Αρτεσιανό μου φρέαρ | της καρδιάς μου το έαρ | Στης Αλεξάνδρειας τις τροπικές ακτές | στα σπίτια τα μικρά με τις περικοκλάδες | κάτι ήξερε και ο Φαρούκ που λες | που πέθανε διακόσιες δυο | που πέθανε διακόσιες δυο οκάδες | Αρτεσιανό μου φρέαρ | της καρδιάς μου το έαρ. 

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης